شرح اختصاصی کیت تشخیص فری تین

فریتین، در گردش همانطور که در سطح سرمی محاسبه می گردد شاخص میانه ای برای برای میزان ذخیره آهن بدن می باشد. ذخیره آهن به صورت مسقیم از طریق خونگیری کمیتی، تحقیقات جذب آهن، بافت برداری از کبد و معاینه میکروسکوپی از مغز استخوان قابل اندازه گیری است. کمبود آهن (آنمی) و آهن زیاد از حد (هموکروماتوذوئیس) تحت شرایط مرتبط با ذخیره و یا کمبود آهن است. اندازه گیری های ظرفیت اتصال کلی آهن (TIBC)به صورت وسیع برای چنین شرایطی استفاده میشود با این حال روش فریتین سرم به سادگی حساستر و قابل اطمینان تر برای بروز این بیماریهاست.

فریتین در غلظت های بسیار کم در خون حضور دارد و به طور معمولی تقریبا 1 درصد از آهن پلاسما در فریتین موجود است.   فریتین پلاسما در تعادل با ذخایر بدن است و در تغییرات با آهن ذخیره .

کاهش غلظت فریتین پلاسما خیلی زود در شرایطی مثل آنمی یا کمبود آهن رخ  میدهد و خیلی قبلتر از اینکه تغییرات در غلظت هموگلوبین خون مثل تغییر اندازه اریتروسیت  و TIBC انجام شود.

با این حال اندازه گیری فریتین سرم به عنوان اولین نشانه کمبود آهن مورد استفاده قرار می گیرد. که تحت شرایط همزمان دیگر بدون عارضه می باشد.

در یک زمان تعداد زیادی شرایط مزمن می تواند در پی بالا رفتن مقدار فریتین سرم اتفاق افتد. اینها شامل عفونت های مزمن، بیماری های التهاب مزمن شامل آرتریت روماتوئید، بیماری قلبی، لوکمیا، سرطان پستان و نوروبلاستوما.

در بیمارانی که این بیماری ها را با کمبود آهن دارند میزان فریتین سرم عادی است افزایش در فریتین در گردش در بیماران هپاتیت ویروسی و آسیب کبدی سمی به دلیل آزاد شدن فریتین از سلولهای آسیب دیده کبدی مشاهده می شود.افزایش مقدار فریتین سرم در بیمارانی که دارای هموکروماتوز و هموسیدروز هستند مشاهده می شود.

اندازه فریتین در گردش توسط متخصصان بالینی مورد استفاده قرار می گیرد که به عنوان کمکی برای تشخیص بسیاری از بیماری های دیگر قرار می گیرد و این به عنوان یک ابزار با ارزش برای تشخیص افتراقی آنمی در اثر کمبود آهن و آنمی متاثر از دیگر بیماری ها ثابت شده است و همچنین در مواقعی که تخلیه ذخایر آهن قبل از شروع کم خونی آغاز شده است .

تعیین های پیاپی جهت ارزیابی، غیر تهاجمی، کاهش آهن در طی حاملگی و در بیماران تحت دیالیز مورد استفاده قرار می گیرد. فریتین سرم به صورت روتین به منظورنشان دادن کمبود آهن برای انواع جمعیت مثل اهداکنندگان خون و کسانی که  صورت منظم خون دریافت می کنند ویا تحت درمان دریافت آهن قرار می گیرد.

در این روش اول کالیبراتور فریتین، نمونه بیمار و کنترل به یک چاهک استراپتودین اضافه شده. آنتی بادی مونوکلنال بیوتینه شده (اختصاصی برای فریتین) و واکنش دهنده ها مخلوط می شوند.

نتیجه واکنش بین آنتی بادی بیوتینه فریتین و فریتین بومی (native) به فرم ساختار ایمنی در چاهک پوشش داده شده تهنشین می شود. پروتئین اضافی سرم با مرحله شستشو شسته می شود. آنتی بادی قریتین اختصاصی که دارای برچسب یک آنزیم است به چاهک اضافه می شود. آنتی بادی تحت عنوان آنزیم که بهفریتین متصل است در چاهک بی حرکت می ماند.

آنزیم اضافی با یک مرحله شستشو ، شسته شده و بیرون می ریزد. رنگ نیز با اضافه نمودن محلول رنگ زا نمایان می شود. شدت تولید رنگ به طور مستقیم با غلظت فریتین در نمونه متناسب است.

 

با بکارگیری سرم های مرجع مختلف با فربتبن مشخص و معلوم می توان ساختار یک منحنی پاسخ فعالیت و غلظت را رسم نمود. با مقایسه منحنی دُز پاسخ، فعالیت نمونه مجهول می تواند در همبستگی با غلظت فریتین باشد.